قرّاء قرآن - عده‌اى از صحابه در قرائت قرآن و مهارت در آن و همچنين حفظ قرآن از شهرت خاصى برخوردارند ، اين عده به قرائات مختلفى كه مورد تأييد و تصويب پيامبر ( ص ) بود ، آشنائى داشتند . قرّاء زمان پيغمبر كه مستقيما قرائات مختلف را از آن حضرت اخذ كرده بودند ، سعى مىكردند معارف و اطّلاعات خود را در اختيار ديگران قرار دهند . گروهى از تابعين ، قرائت را از صحابه و ياران رسول خدا ( ص ) اخذ كرده‌اند كه مشهورترين آنها عبارتند از : در مدينه : سعيد بن مسيب ، عروه ، سالم ، عمر بن عبد العزيز ، سليمان بن يسار ، عطاء بن يسار ، معاذ بن حارث معروف به « معاذ القاري » ، عبد الرحمن بن هرمز ( اعرج ) ، ابن شهاب زهرى ، مسلم بن جندب ، زيد بن اسلم . در مكّه : عبيد بن عمير ، عطاء بن ابى رباح ، طاوس ، مجاهد ، ابن ابى ملكيه . در كوفه : علقمه ، اسود ، مسروق ، عبيده ، عمرو بن شرحبيل . حارث بن قيس ، ربيع بن خثيم ، عمرو بن ميمون ، ابو عبد الرحمن سلمى ، زر بن حبيش . . . در بصره : ابو عاليه ، ابو رجاء ، ابو الاسود دئلى ، نصر بن عاصم ، يحيى ابن يعمر . . . در شام : مغيرة بن ابى شهاب مخزومى « صاحب عثمان » ، خليفة بن سعد « صاحب ابى الدرداء » . در دوره صحابه و تابعين ، نخستين كسى كه دربارهء قرائت كتابى تدوين كرد ، ابان بن تغلب شاگرد حضرت امام زين العابدين